„Początek końca PIS”, „Porażka braci Kaczyńskich”, „Rozłam w Prawie i Sprawiedliwości” – to komentarze medialne po piątkowych głosowaniach w Sejmie. Czy aby na pewno? Zacznijmy od początku.
Roman Giertych wywołując temat aborcji chciał osiągnąć konkretny cel polityczny – odzyskanie zaufania/elektoratu ojca Rydzyka. Jednocześnie zdając sobie sprawę, że Jarosław Kaczyński jako premier nie będzie w stanie prześcignąć go w prawicowym radykalizmie. Przewodniczącemu Ligi Polskich Rodzin udało się tym tematem wywołać długotrwałą burzę medialną, wciągnąć Episkopat i uaktywnić radykalne ruchy społeczne. I tyle - tylko tyle.
Jarosław Kaczyński wiedząc, iż nie wygra z Romanem Giertychem, jednocześnie nie chcąc odwrócić od PIS ojca Rydzyka i Kościoła, dopuścił w swojej partii do kontrolowanego rozłamu – w grze pojawił się Marek Jurek - Marszałek Sejmu, były członek ZCHN, osoba pod każdym względem przebijająca wiarygodnością Romana Giertycha, osoba która udowadniając swoją determinację jest w stanie ustąpić z funkcji Marszałka Sejmu oraz członkostwa w PIS.
Tymczasem Roman Giertych o ew. opuszczeniu rządu nawet nie wspomniał, zdając sobie sprawę, iż byłby to prawdopodobnie koniec jego kariery politycznej (w najlepszym razie zostałby posłem Parlamentu Europejskiego, z listy wyborczej PISu, gdzie „nawracałby” UE).
Efekt końcowy jest taki, że gwiazdą – najbardziej zagorzałym „obrońcą życia” został Marek Jurek, który w najbliższych dniach utworzy wraz z grupa posłów PIS (może nie tylko) Klub Parlamentarny, stanowiący koncesjonowaną opozycję wobec Jarosława Kaczyńskiego – świadczy o tym wczorajsza deklaracja o jego niezmiennym poparciu dla rządu. Być może w niedalekiej przyszłości zostanie Ministrem Spraw Zagranicznych.
Naturalnie Jarosław Kaczyński, chcąc być wiarygodny dla ojca Rydzyka i Kościoła, musiał przyznać się do porażki, jednak to jest jego wielkie (chyba już ostateczne) zwycięstwo nad przywódcą LPR.
W opinii wielu dziennikarzy na tym konflikcie zyskał Sojusz Lewicy Demokratycznej. Uważam, że jest całkowicie odwrotnie – SLD broniąc tzw. „kompromisu aborcyjnego” nie potrafiło wykorzystać społecznego oburzenia radykalnymi zapędami rządzącej koalicji, udowadniając tym samym, że w Parlamencie RP nie ma prawdziwej lewicy.
Czy na tym konflikcie zyskała Platforma Obywatelska? Nie mogła zyskać (22 posłów poparło najbardziej radykalną poprawkę LPR) – liderzy partyjni wiedząc o tym starają się zaklinać rzeczywistość ogłaszając wszem i wobec, że jest to koniec PIS, że wkrótce odbędą się wybory po których będą rządzić.
Puentą tej sytuacji może być zdanie wypowiedziane przez Jarosława Kaczyńskiego, podczas sobotniej konferencji prasowej: „Niektórzy zdecydowanie za wcześnie szykują się do objęcia władzy”.